Innoversity Parade: niet innovatief, wel tenenkrommend

‘Ik had nooit mijn werk kunnen doen als ik mij niet verdiept had in de geschiedenis, cultuur en mensen van het land waarin ik werkte. Journalisten en de media moeten terug naar de basisprincipes van journalistiek: connectie maken met het publiek, hen de juiste context geven en ze verrijken met kennis’ – Wadah Khanfer, voormalig Al Jazeera-directeur en huidig hoofdredacteur van Huffington Post Arabi en spreker op Innoversity Parade.

Column: Cemil Yilmaz

Vandaag was ik uitgenodigd voor de Innoversity Parade, een evenement rondom innovatie en (culturele) diversiteit in de media met als algemeen doel diversiteit in de media en bij de publieke omroepen in het bijzonder te stimuleren. De NTR had het initiatief genomen tot het evenement, in samenwerking met andere omroepen en organisaties, te weten RNW Media, BNN-VARA, KRO-NCRV, VPRO, Mediafonds, STDEM, EBU, CPO en het Ministerie van OCW.

Iedereen die bezig is met (culturele) diversiteit en een aantal evenement heeft bezocht, weet dat de meeste van dit soort evenementen gericht zijn op window dressing en symboolpolitiek. Bedoeld om voor de zoveelste keer awareness te creëren onder voornamelijk wit publiek en om de organisatoren een goed gevoel over zichzelf te geven, omdat ze middels een evenement zichtbaar iets gedaan hebben aan culturele diversiteit. Een evenement om het nare onderbuikgevoel van onkunde, falen en onwil op gebied van (culturele) diversiteit goed te maken.

 

12974467_1706125332978066_2204050962145979931_nHelaas was de Innoversity Parade niet innovatief en een herhaling van zoveel eerdere evenementen waarin alle taboe-onderwerpen werden vermeden.

 

Waarom ik toch gegaan ben, is vanwege de opgeleefde discussie rondom culturele diversiteit en de toenemende polarisering in de samenleving. De rol en de verantwoordelijkheid van de media en vooral de publieke omroepen is enorm. Ondanks die verantwoordelijkheid is de kritiek op media en vooral op publieke omroepen, heviger dan ooit tevoren. Grote groepen uit de samenleving herkennen zich niet in wat ze op televisie en internet zien en op de radio horen. Framing en typecasting is een dagelijkse realiteit.

Bij aankomst werd ik verrast. De Gashouder op het Westergasterrein in Amsterdam was aangenaam ingericht. Na een warm welkom en een heerlijke thee begon het programma. Al snel sloeg echter mijn opgewekte stemming om. Een Engelstalig programma met internationale voorbeelden terwijl het onderwerp culturele diversiteit en innovatie in publieke omroepen in Nederland is. Een ‘witte’ dansgroep, een interactieve test over man-vrouw stereotyperingen terwijl de dag over culturele diversiteit gaat en geen kritische blik op de status quo en geen innovatieve blik hoe we de status quo in publiek omroepland in Nederland kunnen doorbreken.

 

6148_1698288167095116_5622983129219724729_n

Hoewel de organisatie de beste bedoelingen zal hebben gehad is het voor mij nog onduidelijk hoe ze met dit evenement culturele diversiteit in de media en bij publieke omroepen gaan stimuleren.

Wat had ik als openingsact gehoopt op de jonge Nederlandse talenten die tweede zijn geworden op de Red Bull BC One. Of een vlogger als een Hijabi Hills of een social media influencer als een Boutaina Azzabi of een Negin Mirsalehi, good practices als De Kleurrijke Top 100 of FunX. Helaas was de Innoversity Parade niet innovatief en een herhaling van zoveel eerdere evenementen waarin alle taboe-onderwerpen werden vermeden. Er was weinig tot geen diepgang in het onderwerp culturele diversiteit binnen publieke omroepen in Nederland. Een van de sprekers (voormalig NOS-lezeres) Noraly Beyer stipte het even aan door aan te kaarten dat een nieuw programma als ‘De Nieuwe Maan’ voor de zoveelste keer op een impopulair tijdstip geplaatst is. Echter verdween haar opmerking in de parade van ‘international’ good practices.

Ik weet niet zo goed wat mij treuriger maakte. Het gevoel dat er in de afgelopen 30 à 40 jaar weinig tot niks veranderd is, dat we geen oog hebben voor talenten en good practices uit eigen land of dat we nog steeds om de hete brij heen draaien. Hoewel de organisatie de beste bedoelingen zal hebben gehad is het voor mij nog onduidelijk hoe ze met dit evenement culturele diversiteit in de media en bij publieke omroepen gaan stimuleren. Voor mij was het pure tijdverspilling en verspilling van (publiek) geld. Jeroen Pauw vatte het mooi samen: ‘ik denk niet dat het evenement van vandaag het verschil gaat maken. Voor de mensen die hier aanwezig zijn is dit vergelijkbaar met gelovigen die naar de kerk gaan.’

Cemil Yilmaz is dagelijks als oprichter van See Why, en als diversiteitsspecialist bezig met recruitment en consultancy.

12916110_1706194916304441_3202886875877934788_o

 

 

BESTEL KAARTEN